Mijn wens voor 2017

Het afgelopen jaar heb ik een aantal blogs geschreven waarop ik mooie reacties heb mogen ontvangen. Ze gingen over verkoop en business-development, de dingen die mij in het dagelijks leven bezig houden. In 2016 ben ik samen met Corine een website gestart Stoïcijnse praktijken, waar we het gedachtengoed van deze filosofie toegankelijk willen maken. Het schrijven daarvoor ervaar ik als een mooie inspiratiebron.

“The energy flows where the attention goes”.

Door met het Stoïcijnse gedachtengoed bezig te zijn, kom je ook automatisch meer in contact met informatie die daarover beschikbaar is, je gaat op zoek naar inspirerende bronnen enzovoort.

Martha Nussbaum

Zo is de afgelopen weken in de media veel aandacht besteed aan Martha Nussbaum die een boek heeft geschreven over woede. In Trouw tekent de journalist het volgende op:

“Woede wordt in Nussbaums ogen veel te belangrijk gemaakt. Woede wordt gezien als motor, als bron van energie. Kinderen worden gestimuleerd om hun woede te uiten, vooral jongens, stelt de filosoof. Met woede bewijs je je mannelijkheid. Dat je geen slappeling bent.

Dat zagen de stoïcijnse Grieken en Romeinen heel anders. Als een man in de Oudheid woede toonde, dan was dat een teken van zwakte, zegt Nussbaum.

Waar laat dat ons, met onze vrees voor de boze blanke man of extremistische woesteling? De aanhangers van Trump, Le Penn en Wilders hebben toch vooral één ding gemeen: hun gedachten worden gevoed door boosheid.

In haar boek noemt de voorbeelden van mensen die voor ons allen een inspiratiebron zijn: Martin Luther King, Gandhi en Nelson Mandela. Van deze laatste is bekend dat hij de werken van Marcus Aurelius in de zijn detentie-periode heeft bestudeerd.

Mijn wens

Laten we in 2017 eens beginnen met ophouden om overal boos over te zijn (ja, lees het goed). Stoppen met het ongegeneerd ventileren van woede via de sociale media. Onrechtvaardigheid niet meteen als een aanslag op jouw fundamentele rechten te zien. Begrip tonen voor de dingen die fout gaan. Zorgen dat het korte lontje een langer staartje krijgt. En vooral blijven leven om het beste uit onszelf te halen in harmonie met onze omgeving.

Dan kunnen we over een paar jaar misschien zeggen dat ook deze periode in de geschiedenis is overgegaan in een fase waarin het tonen van woede een teken van zwakte is.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *